Is stotteren erfelijk?

Wanneer je als volwassene stottert, heb je er tijdens je hele leven waarschijnlijk de nodige hinder van ondervonden. Dit wil je je kind het liefst besparen. Op het moment dat je aan kinderen begint te denken, ga je je toch afvragen: gaat mijn kind ook stotteren, net als ik of mijn partner? Oftewel, is stotteren erfelijk?

Iedereen praat anders

Als je zelf stottert, is het niet vreemd dat je je zorgen maakt over je kinderen. Je wilt hen de ongemakken besparen. Juist omdat je weet hoe het in de maatschappij kan zijn wanneer je stottert. Je hoopt dat je kind vloeiend leert praten en zo niet de hindernissen ondervindt die je zelf hebt ondervonden. Toch is dat ergens ook vreemd. Want elk mens spreekt nu eenmaal anders. De een praat wat sneller of langzamer dan gemiddeld. De ander heeft een accent. En weer de ander stottert. Er zijn weinig mensen die perfect en vloeiend Nederlands spreken. Dus waarom is het eigenlijk zo’n probleem om te stotteren in onze maatschappij?

Problemen met de communicatie

Iedereen die leert praten, ontwikkelt zich op een andere manier. Maar je wordt je er pas echt van bewust wanneer de omgeving je wijst op je spraak. Stotteren blijft lastig. Het is niet alleen vervelend voor kinderen, maar ook als volwassene kun je nog heel wat hinder ondervinden. Je komt soms moeilijk uit je woorden, zeker op momenten van stress. Het bemoeilijkt de communicatie en misschien schaam je je er soms zelfs voor. En daarnaast wil je natuurlijk ook gewoon goed begrepen worden.

De acceptatie van stotteren

Iedereen die stottert maakt de situatie wel eens mee dat zinnen af worden gemaakt door degene met wie je praat. Hoe goed bedoeld ook, je kunt het zelf. Al kost het soms wat meer tijd en energie dan bij mensen die niet stotteren. Mensen weten vaak niet zo goed wat ze moeten doen als iemand stottert. Toch kennen we tegenwoordig ook goede ambassadeurs van het stotteren. Denk bijvoorbeeld aan de zangeres Miss Montreal. Zij weet met veel charme al stotterend haar interviews te geven. Dat stotterende mensen op tv komen, is belangrijk voor de acceptatie hiervan.

Is stotteren erfelijk?

Terug naar de vraag: is stotteren erfelijk? Want hoewel niemand zich er voor hoeft te schamen, wil je dit liever niet voor je kind. Toch, wanneer jij of je partner stottert, is de kans dat een kind dit ook gaat doen groter dan wanneer de vader en moeder hier geen last van hebben. Wanneer erfelijke factoren een rol spelen, heb je ongeveer 25% kans dat je kind gaat stotteren. Hiermee ligt het percentage stotterende kinderen duidelijk een stuk hoger dan wanneer beide ouders het niet hebben. De kans dat je kind dan gaat stotteren is ongeveer 5%. Er is dus duidelijk een verband tussen stotteren en erfelijkheid. Al bepaalt het niet alles. Want ook andere factoren, zoals stress en emoties, zijn van invloed op het stotteren.

Stotteren kan verdwijnen

Wanneer een kind stottert, wil dat niet zeggen dat hij of zij dat ook in het verdere leven nog doet. Er zijn veel meer kinderen die stotteren dan volwassenen. Het kan verdwijnen met behulp van therapie en soms verdwijnt het gewoon omdat het kind ouder wordt. Kortom, de aanleg die een kind heeft om te stotteren, betekent niet dat hij of zij als volwassene nog steeds last heeft van stotteren. Daarbij maakt het geen verschil of erfelijkheid nu wel of niet een rol speelt.

Conclusie

Erfelijkheid heeft invloed op stotteren. Met stottertherapie kun je gelukkig grotendeels van je stotteren genezen. De beste remedie voor stotteraars zou zijn dat het stotteren meer geaccepteerd wordt door de maatschappij. Helaas, op dat punt zijn we nog niet.

Weet jij veel over dit onderwerp of heb je vraag? Laat hieronder een reactie achter.

Geef een reactie

Blijf op de hoogte

[yks-mailchimp-list id="4be02d3ee9"]

Social

twittericon

Jij en spreeksucces

Goed kunnen communiceren is belangrijk. Het zorgt er zelfs voor dat je meer uit het leven kunt halen. Dat je meer geluk ervaart. Spreeksucces helpt jou het meeste uit jouw communicatie te halen.

Meer

Privacy Policy